Audiëntie van de gemeenschap Emmanuel bij de paus

Op 7 april was de gemeenschap Emmanuel op persoonlijke audiëntie aanwezig bij Z.H. Paus Franciscus.

Audientie met Z.H. Paus Franciscus:

Enkele reacties na de audiëntie met de Paus:

Bekijk enkele foto's:

Toespraak namens de Gemeenschap Emmanuel tot Zijne Heiligheid Paus Franciscus

door Laurent Landete, algemeen moderator van de Gemeenschap Emmanuel en Henri-Marie Mottin, verantwoordelijke voor de gewijde bedienaren en de seminaristen

Laurent Landete (origineel in Spaans)

Heilige Vader,

Wij danken u van harte dat u geaccepteerd hebt om ons deze audiëntie te verlenen. Onze groep bestaat uit bisschoppen, priesters en leken van de Gemeenschap Emmanuel afkomstig uit Europa, Afrika, Amerika, Azië en Australië.

De Gemeenschap Emmanuel is in 1972 opgericht door Pierre Goursat een leek, die aanbidder was en evangelieverkondiger, vol compassie met de allerarmsten en met hen die lijden, zelf ziek en zeer arm levend. Op 58 jarige leeftijd beleefde hij de ervaring van de „Uitstorting van de Heilige Geest”. Gedragen door de opwekking van het Tweede Vaticaans Concilie, voorzag hij de urgente noodzaak om een nieuwe generatie leken en priesters te vormen. Een generatie die zouden getuigen van een authentieke onderlinge gemeenschappelijkheid (communio) ten dienste van de missie. Hij had begrepen dat het klerikalisme evenzeer als de ambitie van leken om macht uit te oefenen (in de kerk), een handicap vormden voor de evangelisatie van onze moderne samenlevingen. Hij had de gewoonte om te zeggen: „wij zijn armzalige types, kleintjes: de enige weg naar God is de nederigheid.”

Hij was niet bang om tegen de stroom in te gaan. Zijn persoonlijk getuigenis en zijn creativiteit hebben geleid, en leiden vandaag de dag nog, tot vele originele werken: in de ontwikkelingssamenwerking, in arme landen, in de moeilijke voorsteden – grotendeels islamitisch – onder echtparen, onder de jongeren, in de dialoog met de cultuur, in de media en de filmwereld; in de universitaire wereld en in de arbeidswereld om daar de sociale leer van de Kerk uit te dragen. Hij is heengegaan naar de Vader in 1991 en het proces voor zijn heiligverklaring is geopend.

De Gemeenschap Emmanuel is een Vereniging van gelovigen, die daarbinnen alle levensstaten samen brengt, om te aanbidden, de naastenliefde te beoefenen en samen te evangeliseren.

Henri-Marie Mottin (origineel in het Italiaans)

Heilige Vader,

Hoewel sommigen hem op die weg hebben aangemoedigd, is Pierre Goursat geen priester geworden. Hij had voorzien dat Gods roeping voor hem zou liggen in een persoonlijk engagement, zo nederig mogelijk, in een celibaat omwille van het koninkrijk terwijl hij in de wereld leefde. Toch wist hij de eerste roepingen tot het priesterschap die vanaf het begin van de Gemeenschap Emmanuel gewekt werden, te begeleiden, hij deed dat met onderscheiding en wist op hoopgevende manier aan te moedigen.

Sommigen van hen zijn vandaag hier, onder ons, als priesters ... of als bisschoppen! En op dit uur wordt Charles, een van onze jonge broeders in Kameroen, priester gewijd ... hij heeft gesmeekt dat wij hem in uw gebed aanbevelen.

Als verantwoordelijke van de gewijde bedienaren en de seminaristen van Emmanuel wil ik enkele fundamenten die de visie van Pierre Goursat op het priesterschap bezielde onder woorden brengen. Allereerst, volhouden in het verlangen naar de heiligheid. Vervolgens dat, Pierre Goursat, als leek inzag dat individualisme een gevaar is voor het priesterlijke leven. Tenslotte, als toegewijde in het celibaat omwille van het Koninkrijk, had Pierre Goursat een hoe eerbied voor de vrijgevigheid in de Zelfgave aan God en aan de broers en zussen.

Vanaf de stichting heeft Pierre Goursat ook enkele leden van Emmanuel aangemoedigd richting het permanente diaconaat. Hij herkende er de kracht van de dienstbaarheid als fundament van

het gemeenschapsleven in. Hij zei graag: „men gaat Emmanuel binnen door de dienstbode ingang!”

Heilige Vader, graag wil ik hier, als priester, voor u getuigen van mij zeer grote vreugde om in een missionaire Broederschap te leven met gezinnen, met toegewijden omwille van het Koninkrijk, met alleenstaanden en met mijn broers in het priesterschap.

Afgelopen 15 augustus heeft de Congregatie voor de Clerus een Vereniging van gewijde bedienaren opgericht met als leden de priesters, diakens en seminaristen van Emmanuel. Deze vereniging is onlosmakelijk verbonden met de Vereniging van gelovigen die de Gemeenschap Emmanuel is. Dit besluit geeft voor ons uitdrukking aan het vertrouwen dat de Kerk in ons stelt door de gemeenschap tussen de levensstaten zoals die door onze stichter is beoogd te bevestigen. Wij zijn daarvoor ten diepste dankbaar.

Laurent Landete (origineel in Spaans)

De datum waarop deze audiëntie gehouden wordt is providentieel: het is namelijk op deze dag, 7 april 2018, de 24ste gedenkdag van het ombrengen van Cyprien en Daphrose Rugamba, met 6 van hun kinderen, tijdens de tragedie van de Rwandese genocide in 1994. Dit echtpaar, vriend van de armen – stichters van Emmanuel in Rwanda – heeft altijd geweigerd mee te werken aan het schandaal van etnische verdeeldheid. Tot en met het offer van hun leven waren zij getuigen van de inculturatie van de barmhartigheid in deze Afrikaanse landen. Zij blijven een geloofwaardig voorbeeld voor de verzoening van dat volk en veel meer dan dat. Het proces voor hun heiligverklaring is in gang gezet.

Op deze vooravond van het feest van de Barmhartigheid zijn we gekomen om onze zelfgave aan Christus te vernieuwen, evenals ons toebehoren aan de Kerk en aan u persoonlijk. Wij verlangen ons te laten onderrichten door uw woorden opdat we de gave van een taal die de armsten begrijpen mogen ontvangen en die „hen bemoedigt die het niet volhouden ...” (Jes. 50, 4).

Wij willen u eenvoudigweg danken voor uw dringende oproepen om naar buiten te gaan, naar de randen en de lijdende mensheid te begeleiden. Dank dat u benadrukt dat wij de gezinnen moeten ondersteunen. Dank voor uw encycliek Laudato Si, die onze lofprijzing in een nieuw licht stelt en onze levenswijzes omgooit.

Naar uw voorbeeld vernieuwen wij vandaag ons engagement om de armen te dienen!

Heilige Vader, u kunt op ons rekenen!
U kunt ook rekenen op ons werk in gemeenschap met onze orthodoxe en evangelische broeders die binnenkort zal worden uitgebreid middels onze bijdrage aan de Johannes 17 beweging waarvan u op de hoogte bent.

Als bisschop van Rome kunt u rekenen op onze vreugdevolle getuigenis van de schoonheid van het Evangelie in het aan ons toevertrouwde heiligdom van de Trinité des Monts.

Wij bevelen ons in uw gebed aan, terwijl wij om uw apostolische zegen vragen die ons een nieuw vuur voor de missie mag geven, luisterend naar de diverse culturen van de wereld.

Heilige Vader, wij vertrouwen u in nederigheid toe aan de moederlijke bescherming van de Maagd Maria. 

 

Toespraak van de Heilige Vader tot de Gemeenschap Emmanuel

7 april 2018

Beminde vrienden,

Ik ben zeer gelukkig om jullie te ontvangen bij de gelegenheid van jullie jaarlijkse bijeenkomst, die dit jaar in Rome plaats vindt. Deze bedevaart is het teken dat
de Gemeenschap Emmanuel ten volle deelneemt in de gemeenschap van de gehele katholieke Kerk. Het geeft mij tevens de gelegenheid om jullie te danken voor jullie trouw en jullie betrokkenheid met de Opvolger van Petrus, en om jullie te zeggen hoezeer ik jullie missionaire engagement waardeer, een engagement dat aanwezig is op alle continenten, en jullie aan te moedigen om dit in de toekomst vol te
houden.

Die toekomst wordt voortaan gemarkeerd door de recente erkenning van
de Vereniging van gewijde bedienaren van de Gemeenschap Emmanuel, 15 augustus jongstleden. De vele roepingen tot het priesterschap die het charisma van de Emmanuel verwekt zijn een goede reden om deze structuur op te richten en is gericht op een grotere vruchtbaarheid voor de evangelisatie. Ik wens dat
deze erkenning – verre van het isoleren van de priesters van de andere leden, leken zowel als toegewijden – deze prachtige communio tussen de levensstaten, die jullie ervaring is sinds ruim 40 jaar, nieuw leven geeft; een ervaring van complementariteit van de verschillende roepingen. Ik nodig daarbij jullie (lokale) gemeenschappen uit om een steeds nauwere band te onderhouden met de zo rijke realiteit van de parochie waarin jullie leven, en dat jullie graag integreren in de pastoraal, eigen aan de lokale Kerk (zie Evangelii Gaudium nr. 29).

Het charisma van de Gemeenschap Emmanuel komt tot uitdrukking in haar naam, Emmanuel, God-met-ons. Jullie putten de missionaire dynamiek ten diepste uit de contemplatie van het mysterie van de menswording, en in het bijzonder in de eucharistische aanbidding, om de blijde boodschap uit te dragen aan allen aan wie Jezus zijn vriendschap aanbiedt. Ik moedig jullie aan om alle mensen van onze tijd, overal waar de Geest jullie zendt, de Barmhartigheid van God die ons zozeer bemint dat Hij midden onder ons woont, te laten ontdekken. Het is nodig deze Barmhartigheid van de Heer, altijd aanwezig voor zijn volk, met een nieuw enthousiasme aan te bieden. Een aanbod via een vernieuwde pastoraal, zodat deze Barmhartigheid het hart van mensen doordringt en hen ertoe aanzet om de weg naar de Vader te hervinden (zie. Bulle Misericordiae Vultus nr. 15). Dat overal waar uw Gemeenschap ter plekke is de Barmhartigheid van de Vader duidelijk zichtbaar is, in het bijzonder voor de meest armen – van hart of lichamelijk – dat hun verwondingen verzorgd worden met de troost van het Evangelie, door solidariteit en aandacht (ibid.).

Beminde vrienden, de Gemeenschap Emmanuel heeft vanaf haar ontstaan een echte dynamiek voor het verkondigen van de Blijde Boodschap laten zien, op een levendige en vreugdevolle manier. Ik roep jullie op om geworteld te blijven in Christus door een solide innerlijk leven en vol vertrouwen in de Heilige Geest die

onze kwetsbaarheid te hulp komt en die ons geneest van alles wat ons missionaire engagement verzwakt; houdt je hart brandend vol verlangen om de vreugde van het Evangelie door te geven aan allen die er geen weet van hebben of er ver van verwijderd geraakt zijn; door ten volle actieve bewerkers te zijn van deze „Kerk die naar buiten gaat” zoals ik dat in mijn wensen noem. „De Kerk rekent op jullie, op jullie trouw aan het Woord, op jullie beschikbaarheid om te dienen en op jullie getuigenis van een door de Heilige Geest omgevormd leven” (Pinkstervigilie, 3 juni 2017).

Met jullie breng ik dank voor de weg die jullie hebben mogen gaan, bewogen door de Heilige Geest, die wil dat wij altijd onderweg zijn, en ik nodig jullie uit om steeds naar Hem te blijven luisteren omdat er geen grotere vrijheid is dan zich te laten leiden door de Geest en Hem in staat te stellen ons helderheid te verschaffen en ons te leiden waar Hij wil.

Ik vertrouw jullie toe aan de voorspraak van de Maagd Maria, vraag haar jullie stappen te leiden en jullie inspanningen te ondersteunen. En ik geef jullie de Zegen. En, alsjeblieft, vergeet niet voor mij te bidden.

Paus Franciscus +